การเติมซัลไฟด์ในปริมาณที่เหมาะสมลงในเหล็กสามารถช่วยเพิ่มคุณสมบัติในการตัด การแปรรูป และคุณสมบัติทางแม่เหล็กได้ อย่างไรก็ตาม ซัลเฟอร์ที่มากเกินไปอาจทำให้คุณสมบัติทางกลของเหล็กเสื่อมลง ดังนั้น ซัลเฟอร์จึงเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ต้องตรวจสอบในเหล็ก และการกำหนดปริมาณซัลเฟอร์อย่างแม่นยำมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรับประกันคุณภาพของเหล็ก
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากการวิจัยและพัฒนาโลหะผสมประสิทธิภาพสูงและการปรับปรุงกระบวนการถลุงโลหะ ทำให้มีความต้องการปริมาณกำมะถันในโลหะผสมสูงขึ้น (น้อยกว่า 0.0001% โดยมวล) วิธีการหาปริมาณกำมะถันในเหล็กอัลลอย ได้แก่ วิธีการชั่งน้ำหนัก วิธีการวัดความขุ่น วิธีการเผาไหม้ในเตาเผาท่อ การวิเคราะห์ด้วยสเปกโทรเมตรีฟลูออเรสเซนซ์รังสีเอกซ์ และการวิเคราะห์ด้วยสเปกโทรเมตรีการปล่อยพลาสมาแบบเหนี่ยวนำ อย่างไรก็ตาม วิธีการเหล่านี้ใช้งานยุ่งยากและต้องใช้เวลาในการทดลองนาน ทำให้ยากต่อการปรับใช้กับการตรวจวัดและวิเคราะห์ตัวอย่างจำนวนมาก ดังนั้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องพัฒนาเทคโนโลยีการตรวจวัดคาร์บอน-กำมะถันที่มีความแม่นยำสูง ความไวสูง และต้นทุนต่ำ
ปัจจุบัน การหาปริมาณคาร์บอนและกำมะถันในเหล็กกล้าโดยใช้เครื่องวิเคราะห์คาร์บอน-กำมะถันอินฟราเรดความถี่สูง (เรียกว่าเครื่องวิเคราะห์คาร์บอน-กำมะถัน) เป็นวิธีการทั่วไปที่มีประสิทธิภาพสูงและต้นทุนต่ำ อย่างไรก็ตาม ในระหว่างกระบวนการวิเคราะห์โดยใช้เครื่องวิเคราะห์คาร์บอน-กำมะถัน มักพบปรากฏการณ์ที่ผลการวัดปริมาณกำมะถันต่ำกว่าความเป็นจริง จากการทดลอง ผู้เขียนได้ปรับปรุงเงื่อนไขการทดสอบ เช่น คุณภาพของตัวอย่าง ชนิดของฟลักซ์ อัตราส่วน และลำดับการเติม และได้สร้างวิธีการทดสอบที่เสถียรและแม่นยำสำหรับการหาปริมาณกำมะถันในเหล็กกล้าผสมโดยใช้เครื่องวิเคราะห์คาร์บอน-กำมะถันอินฟราเรดความถี่สูง
นอกเหนือจากผลกระทบที่เกิดจากวัตถุดิบและกระบวนการผลิตแล้ว พื้นผิวของเบ้าหลอมเซรามิกยังดูดซับความชื้น คาร์บอนไดออกไซด์ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และก๊าซอื่นๆ ได้ดีมาก ในระหว่างการเผาไหม้ ความชื้นจะดูดซับความร้อนจำนวนหนึ่งแล้วระเหยกลายเป็นไอ ซึ่งสามารถดูดซับซัลเฟอร์ไดออกไซด์และลดอัตราการแปลงได้ ดังนั้นจึงต้องวางเบ้าหลอมไว้ในเตาเผาท่อ ทีเอฟ2 ก่อนและเผาที่อุณหภูมิ 1300℃ เป็นเวลา 2 ถึง 4 ชั่วโมง เมื่อใช้เครื่องวิเคราะห์คาร์บอน-ซัลเฟอร์ ควรคงอุณหภูมิการเผาไหม้ไว้ที่ 1300℃ ตลอดเวลาเพื่อลดผลกระทบต่อเบ้าหลอมเซรามิก นอกจากนี้ ปัจจัยต่างๆ เช่น การใช้ออกซิเจน ไนโตรเจน สารช่วยหลอม การทำงาน และขั้นตอนการตั้งค่าก็มีผลกระทบต่อผลการทดลองเช่นกัน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องทำการทดสอบแบบไม่มีตัวอย่างควบคุม
